Адам баласы өзінің жан

дүниесін қайырымдылық пен

қайғыны түсіне білу  қасиеттерімен

нығайтып, шынайы өмір сүре білу керек.

                                          Сара Алпысқызы.

Жасөспірімдік кезең адамның өз болашағына айрықша үңіліп қарайтын кезең, яғни өзімен – өзі ақылдасып, «жан дүниесіне үңілуге құштар» шағы деуге болады. Өзінің ішкі жан дүниесін, алуан түрлі сырларын адам өзі жақсы білсе, ол сыртқы дүниенің тәнге  күнбе-күн жасайтын ықпалын түсініп, адамзат қоғамына пайдалы істер жасауға тырысады. Адамдардың өмір сүру құштарлығы, олардың мақсаттары, бәрі адамның өзін-өзі тани білуімен сабақтас. Дәл осы кезеңде білім беру саласындағы жаңа идеяларды және тәрбие бағыттарын жүзеге асыру үшін балаларды өзін-өзі тәрбиелеу идеяларымен толықтырып, сондай-ақ оқу-тәрбие әдістерін жаңарту, баламен  мен педагогтың қарым-қатынасын өзара ынтымақтастыру арқылы адамгершіліктерін дамудың жоғары деңгейіне жетуді көздеуде С.А. Назарбаеваның оқу жоспарына «Өзін-өзі тану» пәнінің енгізу туралы авторлық жобасы орынды да көкейтесті.

«Өзін-өзі тану» рухани-адамгершілік білім берудің жалпы мақсаттары:

өзінің өмірлік айқындамасын анықтау;

түрлі мәселелерді адамгершілік қағидаларға сәйкес сындарлы түрде шешу;

өзіне, адамдарға және қоршаған әлемге ізгілікті қарым-қатынас жасау;

адамдарға көмек көрсету, туыстарына және жақындарына мейірімді, қамқор болу;

өзімен-өзі үндестікте өмір сүру, ойы, сөзі және іс-әрекеттерінде шынайы болу;

жасампаздық пен белсенділік, азаматтылық және елжандылық таныту;

өз ойын, сөзі мен ісін адамгершілік тұрғысынан таңдауға дайын болу және оған жауапты болу;

қоғамға қызмет ету дағдыларын іс жүзінде дамыту.