Должность: воспитатель. Образование высшее. Стаж 23 года. Педагог-модератор (2024г.). Курсы повышения квалификации институт переподготовки и повышения квалификации "Білім" "Современные образовательные технологии и инновации в сиситеме дошкольного образования" (2024 г.)
Учитель начальных классов
Образование: ПГПИ - 2008 г
Педагог - модератор
Учитель начальных классов
Образование: ППК - 2012 г
Педагог - модератор
Учитель начальных классов
Образование: ПГПИ - 2006 г
Педагог - исследователь
Учитель начальных классов
Образование: ПАУ - 2005 г
Педагог - исследователь
Учитель начальных классов
Образование: ПГПИ - 2017 г
Категория - Б/К
ӘБ БАСШЫСЫ,ҚАЗАҚ ТІЛІ МЕН ӘДЕБИЕТІ МҰҒАЛІМІ
Білімі: жоғары
Санаты:оқытушы-зерттеуші
Еңбек өтілі: 21 жыл
Должность: воспитатель. Образование высшее. Стаж 11 лет. Педагог-эксперт (2024г.). Курсы:2024г. Институт переподготовки и повышения квалификации "Білім " "Современные образовательные технологии и инновации в системе дошкольного образования"
Бiлiмi: жоғары
Енбек өтiлi: 0 жыл
Санаты: педагог
Білімі: жоғары
Жұмыс өтілі: 20 жыл
Санаты: педагог-сарапшы
1921 жылы Баянауыл ауданындағы № 14 ауылда туылды. Алматы қаласындағы Қазақ педагогикалық институтын аяқтаған соң, өзінің еңбек жолын Павлодар облысының Бесқарағай ауданында бастайды. Соғыстың алғашқы күндерінен бастап фашистермен 1-ші Украина және 2-ші Белоруссия майдандары құрамында майданда соғысқан, 265 Краснознамён полкіндегі миномет-бомбалаушылар батареясының командирі болған. Соғыс Кенжетай Ахметовтің өмірінде терең із қалдырды. Соғыста қатты жараланып, басынан контузия алады, суыққа қалып, аязда үсік алады. Бірақ Отаны үшін күрескен мыңдаған адамдар сияқты, ол өзі туралы ойламайды, оның жалғыз мақсаты – жеңіс болады.
Оның жауынгерлік сипаттамасында: «Жауынгер офицер ретінде жолдас Ахметов мықты, батыл және ерлік көрсетуден тайсалмайтын, бірнеше рет ерлікпен шектесетін батылдығын шабуыл кезінде талай дәлелдеген» деп жазылған. Оның денесінде мина сынықтары қалған, аязда үсіген аяғы өмірінің соңына дейін бүгілмей қалады.
Бірақ тағдыр тауқыметіне ешқашан мойыған емес, K.A. Ахметов жұмыс та істеді, балаларды да тәрбиеледі, өсірді. Ұлы Отан Соғысы ардагерімін,25 жылға жуық взводқа командир болдым деп өзін ешқашан мақтаған емес, ешкімнен ештеңе сұраған емес.
Отанымыз оның ерлігі мен батырлығын жоғары бағалады, Кенжетай Ахметовті I және II дәрежелі соғыс ордендерімен, Қызыл Жұлдызбен, «Ерлігі үшін», «Сталинградты қорғағаны үшін» медальдарымен және басқа да медальдармен марапаттады.
Бертін келе Кенжетай Ахметұлы алдын мұғалім, сосын Павлодар қаласының № 10 орта мектеп директорының орынбасары болып жұмыс істеді. 1960 жылдан бастап партияның Павлодар қалалық комитетінің нұсқаушысы, Павлодар уездік атқару комитетінің ұйымдастыру бөлімінің бастығы, 10 жылдан астам уақыт аудандық азаматтарды әлеуметтік қамтамасыз ету бөлімін басқарды.
Кенжетай Ахметұлын білген және онымен бірге жұмыс істегендердің бәрі оның батылдығы мен адалдығын, жоғары кәсіпқойлығын, үлкен еңбекқорлығы мен адалдығын, ізеттілігі мен ашықтығын, адамдарға деген сезімталдығын, жанашырлығын атап өтті.
Учитель английского языка
Образование: ПГПИ - 2017 г
Педагог - модератор
1919 жылы 1 қаңтарда Баянауыл ауданындағы № 12 ауылда дүниеге келген. Өзінің еңбек жолын 1937 жылы Шығыс Қазақстан облысы Ұлан ауданы С.М. Киров атындағы балалар үйінде дене шынықтыру мұғалімі болып бастаған. Әскери борышын өтеуге 1939 жылдың 1қазанында Семей пединситутындаоқып жүргенде Ленин атындағы аудандық военкоматтан шақырту алады. 1939-1940 жылдардағы «Кеңес-Фин соғысы» кезінде Финляндияда болады. 1941 жылы Дон майдан шебінде 24-інші, 29-ыншы, Украин майдан шебінде 2-нші,3-інші әскер қатарында соғысқан. Белгоград, Сталинград, Венгрия, Польша, Асвстрия қалаларын неміс басқыншыларынан босатады. Ұлы Отан жеңісін Прагада қарсы алады. 1946 жылы елге қайтады. Ұлы Отан Соғысындағы марапаттары: І дәрежелі Отан соғысының Ордені, Қазан төңкерісі Ордені, «Ерлік» Ордені, «Сталинградты қорғағаны үшін», «Венаның алынуы», «Праганың алынуы», Будапешттің алынуы» және «Германиямен соғыста жеңіске жеткені үшін» және мерейтойлық медальдармен марапатталды.
1946-1947 жылдар аралығында Қазақстан Коммунистік Партиясының обкомында нұсқаушы қызметін атқарады. 1947-1949 жылдарда Алматы қаласындағы Мемлекеттік пединститутында тарих мамандығы бойынша оқуын жалғастырады. Сонымен қатар осы жылдары Қазақстан Коммунистік Партиясының Орталық Комитетіндегі екі жылдық партия мектебін бітіреді. 1949 жылдың 17 тамызынан 1950 жылдың 12 қыркүйегі аралығында Майқайын орта мектебінің директоры қызметін атқарады. Осы қызметті Екібастұз, Тавалжан, Краснокутск қалаларында жалғастырады. 1965-1966 жылдары Павлодар қаласындағы №8,3 жұмысшы жастар мектебін басқарады. Өз ісінің маманы, іскер басқарушылығының арқасында оқу-тәрбие жұмысында үлкен жетістіктерге қол жеткізген.
№3 ЖЖМ халық-шаруашылығындағыоқушыларды қабылдау жопарын үнемі орындай отырып, кабинеттік оқыту жүйесіне көшеді. «Әр еңбекшіге –орта білім» конскурстық байқауында аталмыш мектеп аудан, қала, облыс аралығында бірнеше рет бірінші орын жеңімпазы болған. Халық алдындағы адал еңбегі үшін «Қазан төңкерісі» орденімен, Қазақ ССР Жоғарғы Кеңес
грамотасымен, бұдан басқа «Қазақ КСР ағарту ісінің озаты», Бүкілодақтық пионерлер ұйымының «Пионерлермен белсенді жұмыс » төсбелгілері және «Еңбек ері» медалімен марапатталады.
Бірнеше рет жергілікті Кеңестің депутаты болып сайланады. Индустриялық ардагерлер кеңесін, халықтық білім беру комиссиясын басқарған. 1981 жылы Павлодар қаласы № 3 ЖЖМ жұмыс орнынан зейнетке шығады.
Сексенінші гвардия
Соғыс жылдарыБарнауылда сексенінші гвардиялық дивизия құрылды. Бұл дивизияның құрамында қазақ жерінен келгендер көп еді. 1942 жылы аталмыш дивизия Н.П.Васильевтің қолбасшылығымен ақпан айының ортасында соғысқа аттанады. Біздің дивизия Тульск облысында 24 резервтік әскер құрамына еніп, 15 сәуірден бастап Зайцев тауы аймағында ұрысқа кірісіп кетті. Біз Сталинградқа кірер жолды қорғау үшін Дон маңында соғыстық. 24 әскерді генерал-лейтенант Галинин басқарды. Сол адамның қолбасшылығымен біз Котлубань ауылын жаудан тазартып, ары қарай шабуылға шықтық.
Табысты әрі батыл әрекет танытқанымыз үшін біздің дивизия гвардиялықтар марапатына ие болды, сонымен қатар өзіміз қорғаған қала аттарын да иелендік. 1943 жылы алтыншы ақпанда «Правда» газетінің бірінші бетіне «Қазақстандықтар майданда ерекше ерлік көрсетуде, ал олардың әкелері мен аналары тыл жұмыстарында тынбай еңбек етуде. Сталинградты неміс әскерлерінен құтқаруға қатысқандардың үштен бір бөлігі Қазақстандықтар» деп жазылды. 1943 жылы Қазақстанның 14 жауынгері мен офицерлері Кеңес Одағының Батыры атағын алды. «Сталинградты қорғағаны үшін» біздің 2452 жерлесіміз медальдармен марапатталды.
Соғыс ардагері Р.Аликов
Учитель казахского языка и литературы
Образование: ППИ – 1995 г
Педагог-исследователь
График приема родителей
Вторник с 09.00-17.00 ч.
Стож 6 лет, без категории, образование высшее
Білімі: жоғары
Санаты: педагог
И. О. ЗРПО
Образование: ПГПИ - 2007 г
Педагог - исследователь
График приема родителей
Вторник с 09.00-17.00 ч.
обед с 13.00-14.00 ч.
Қайрат Елдос Қуатұлы - дене шынықтыру мұғалімі
Білімі: жоғары
Біліктілік санаты: педагог
Жетістіктері:
Жалпы білім беретін мектеп оқушыларының 52-ші қалалық спартакиада бағдарламасындағы Президенттік миляда ІІІ орын
Родился 15 января 1917 года в ауле №14 Баянаульского района. Безрадостным было детство Ергали. После смерти отца он жил у дяди, затем его воспитывал отчим. В 1934 году окончил казахскую семилетнюю школу в Лениногорске. Осенью 1937 года переехал в Семипалатинск, где поступил в учительский институт, который успешно окончил в 1939 году, и был направлен в Павлодарскую область. В 1940 году был призван в армию и прослужил в составе 27 корпусного артполка до июня 1941 года. 25 июня был тяжело ранен и до сентября 1941 года находился в госпитале на излечении. Сначала врачебная комиссия признала Ергали годным к нестроевой службе, и до января 1944 года работал в Ленинской средней школе. 28 января 1944года его призвали в армию, а после четырех месяцев службы комиссия признала Ергали годным к нестроевой службе, но не годным к физическому труду.Его отправили в распоряжение Кагановичского райвоенкомата.
Аймаганов Ергали был назначен директором Ермаковской средней школы, а в мае 1945 года областной отдел народного образования назначил директором средней школы №10 города Павлодара, где он проработал до августа 1947 года. Затем был переведен заместителем заведующего областным отделом образования, заведующим Павлодарского городского отдела образования, а с августа 1949 по сентябрь 1952 года работал в обкоме партии, был избран секретарем Павлодарского горкома партии, работал директором монтажного техникума города Павлодара.
Награжден Грамотой Президиума Верховного совета Казахской ССР, медалью «За доблестный труд в годы ВОВ 1941-1945 годы».
